EE.UU
Antes da guerra a opinión da poboación norteamericana atopábase dividida en dous bandos antagónicos. Por unha banda, os que apoiaban a causa alemá e, pola outra, os que vían con certa simpatía o posicionamento inglés, que propiciaba a incorporación dos EE.UU á contenda aliándose a Inglaterra e, por conseguinte, contra os alemáns.
De xeito que os xornais, unha das principais ferramentas propagandísticas da época, defendían posicións diferentes.
Ao incorporarse á guerra, o goberno norteamericano creou un Comité de Información Pública que posuía dous tipos de acción propagandística:
a) A propaganda encamiñada a elevar ou canto menos manter a moral da cidadanía norteamericana.
b) A propaganda dirixida aos países estranxeiros cuxo obxectivo era explicar e xustificar a incorporación dos Estados Unidos á guerra. A mensaxe era clara: os EE.UU eran unha especie de “xusticeiro” e as súas causas a democracia, a xustiza e a paz. (Unha mensaxe que empregaron noutros conflitos bélicos como a invasión de Iraq).

"Xuntos venceremos"
O traballo propagandístico dos EE.UU durante a I Guerra Mundial (1914 - 1918) deixou como herdo un modelo de organización; do mesmo xeito que se obtiveron numerosos aportes de grande utilidade para a psicoloxía, a socioloxía e as técnicas de persuasión publicitaria que se empregan hoxe en día, o que nos amosa como os efectos da propaganda chegan alén do que se agardaba con eles.

"Os maríns dos Estados Unidos, a man dereita do Tio Sam"
Fonte da información:

EEUU, la gran potencia del mundo siempre tuvo su peculiar forma de enfrentarse y de meter las narices en todo...Intentando justificar lo injustificable, entrando en una guerra diciendo defender la democracia, la justicia y la paz...No hace falta que vuelva a poner la frase de Mägo de Oz, aunque en este caso le viene como anillo al dedo. Pero bueno...ellos no van a intentar concienciar (más bien manipular) al resto del mundo, dando las verdaderas razones de sus intervenciones...Pero bueno, así es...
Lo peor de todo es que aunque sabemos lo que hay, seguimos permitiendolo...El mundo es hipócrita, y nosotros un poco más...
Me gusta la manera en la que estás enfocando esta "nueva andadura" del Luscofusco...Creo que de esta manera vas a tener muchos más contenidos, y todos interesantes. A mí verdaderamente desde el principio me gustaron tus entradas, y eso ya es un mérito, porque sabes que yo de estos temas no ando muy puesta.
Vuelvo a decir que los carteles de aquella época tenían un mayor atractivo que los de ahora, pues lo importante es la creatividad, y pa tenerla no es necesaria tanta tecnología...("O te entra o no te entra"...jejeje)...
Un besín Olalla, y seguro que me pasaré a menudo por aquí, me gusta!